ภาวะหายใจเร็วชั่วคราวในทารกแรกเกิด  (Transient Tachypnea of the Newborn) 


          ภาวะหายใจเร็วชั่วคราวในทารกแรกเกิด (Transient Tachypnea of the Newborn) หมายถึงภาวะหายใจเร็วที่เกิดจากการมีน้ําเหลืออยูในปอดมากกวาปกติหลังคลอด ทําใหตองใชเวลาในการดูดซึม ออกจากปอดนานขึ้น จึงเกิดอาการหายใจหอบใหเห็นไดในระยะแรกคลอด อาการหายใจหอบมักเกิดขึ้นหลังคลอด 1 ชั่วโมง และจะแสดงอาการภายใน 6 ชั่วโมงหลังคลอด

          ส่วนใหญ่มักจะแสดงอาการการหายใจหอบและรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ อาจหายใจ 100 - 120 ครั้งตอนาที (หายใจปกติ 40 - 60 ครั้งตอนาที ) อาการจะรุนแรงที่สุดระหวาง 6 - 36 ชม. หลังคลอดและคอยๆลดลงเปนปกติภายใน 48 - 72 ชั่วโมง ทารกที่มีอาการรุนแรงอาจใชเวลา 5 - 7 วัน จึงกลับสูภาวะปกตินอกจากการหายใจหอบแลว อาจพบวามีอาการเขียว มีการดึงรั้งของผนังทรวงอกและมีเสียงคราง ตรวจหากาซในเลือดจะพบวามีกรดเกินจากการหายใจ (respiratoryacidosis) ภาวะคารบอนไดออกไซดเกินเล็กนอย ภาพรังสีปอดอาจพบฝาขาวในระยะแรก แตจะหายไปอยางรวดเร็ว 

          สาเหตุเกิดจากในขณะที่ใกลคลอด ของเหลวในปอดจะลดการผลิตลงพรอมกับเพิ่มการดูดซึมภายใตการควบคุมของฮอรโมนตางๆ เชน catecholamines , vasopressin และ corticosteroids กลไกลการคลอดธรรมชาติจะทําใหทรวงอกถูกบีบ เกิดการดูดซึมของเหลวในปอด และการหายใจครั้งแรกทําใหลมเขามาแทนที่ของเหลวในปอด แตการคลอดโดยวิธีผาตัดคลอดทางหนาทอง ทารกจะไมมีโอกาสที่จะดูดซึมสารคัดหลั่งเหลานี้ จึงทําใหมีน้ําเหลือคาง
อยูในปอดมากกวาปกติหลังคลอด จึงตองใชเวลาในการดูดซึมออกจากปอดยาวนานขึ้น มีอาการหายใจหอบใหเห็นได

         การรักษา ภาวะหายใจเร็วชั่วคราวในทารกแรกเกิดเปนภาวะที่มีการดําเนินโรคที่ไมรุนแรง และสามารถหายไดโดยการรักษาแบบประคับประคอง ซึ่งประกอบดวย การดูแลอุณหภูมิรางกายใหอยูในเกณฑปกติ การใหออกซิเจนที่มีความชื้นเพื่อแกไขภาวะเลือดขาดออกซิเจนและภาวะกรด ในระยะที่หายใจหอบมาก ตองงดใหอาหารทางปาก ใหน้ําทดแทน เพื่อใหปริมาณน้ําและอิเล็กโตรไลทเพียงพอ เมื่ออาการดีขึ้นแลวสามารถใหนมได ไมมีความจําเปนตองใหยาปฏิชีวนะ นอกจากมีหลักฐานสนับสนุนวา มีการติดเชื้อรวมดวยหรือมีภาวะแทรกซอนในภายหลัง