การมอง สามารถส่งผลต่อพัฒนาการทางด้านสมอง

การมองของลูกน้อย เมื่อรับภาพสู่สายตาผ่านไปยังจอภาพหลังตา เซลล์ประสาทจะส่งข้อมูลไปยังสมองเกี่ยวกับการมองเห็น (ออกซิปิทอลโลบ) ผ่านทางเส้นใยประสาท ผ่านซีนแนปส์ (จุดเชื่อมต่อ) จะทำให้เกิดปฏิกิริยาสร้างสารเคมีและกระแสไฟฟ้าขึ้น ขณะเดียวกันสมองก็ตอบสนองต่อการมองเห็นนั้นๆ โดยสร้างแผนที่เกี่ยวกับการมองเห็น และประมวลผลเป็นความคิดจินตนาการขึ้นมา 

แม้ช่วงแรกเกิดเซลล์สมองส่วนที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการมองเห็น จะยังพัฒนาได้ไม่สมบูรณ์ แต่ก็จะค่อยๆ ประสานเซลล์สมอง พัฒนาเต็มที่และรวดเร็ว เมื่อมีการกระตุ้นการมองเห็นของลูกน้อยให้เกิดการทำงาน ด้วยวิธีที่สอดคล้องกับพัฒนาการในแต่ละช่วงวัย ฉะนั้น ยิ่งกระตุ้นมากเท่าไหร่ ก็เท่ากับช่วยสะสมข้อมูลต่างๆ เก็บไว้ในสมอง ก่อเกิดเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงกันเป็นอย่างดี ส่งผลต่อความฉลาดของลูกน้อยมากขึ้น